Extracorporeal Shock Wave Therapy για την επικονδυλίτιδα του αγκώνα

Εκτυπώστε το άρθρο Email This Post
Post2PDF

Αν και η επικονδυλίτιδα του αγκώνα (tennis elbow) ανέκαθεν αντιμετωπιζόταν συντηρητικά σε πρόσφατη σχετικά μελέτη εξετάστηκε η αποτελεσματικότητα της θεραπείας με εξωσωματικά κρουστικά κύματα (extracorporeal shock wave therapy), χωρίς τοπική αναισθησία στην επικονδυλίτιδα του αγκώνα.
Χρησιμοποιώντας μία τυχαιοποιημένη, πολυκεντρική, διπλή-τυφλή, ελεγχόμενη με ομάδα placebo μελέτη, ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν σε μια ενεργή ομάδα θεραπείας (56 ασθενείς) ή σε ομάδα placebo (58 ασθενείς).
Kριτήρια ένταξης για κάθε ασθενή ήταν: ιστορικό επικονδυλίτιδας του αγκώνα για τουλάχιστον 6 μήνες με πόνο που ήταν ανθεκτικός σε τουλάχιστον 2 με 3 θεραπείες που περιλάμβαναν περισσότερες από 4 εβδομάδες φυσικοθεραπεία ή εργοθεραπεία, άνω των 4 εβδομάδων λήψης μη στεροειδών αντιφλεγμονωδών φαρμάκων (ΜΣΑΦ), και ενέσεις κορτιζόνης. Οι ασθενείς έπρεπε επίσης να έχουν ευαισθησία στην ψηλάφηση και αναπαραγώγιμο πόνο που εκλυόταν από την υπό αντίσταση έκταση του καρπού, σύμφωνα με τη δοκιμασία Thomsen ή άνω των 40 mm βαθμολογία σχετικά με την οπτική των 100-mm αναλογική κλίμακα του πόνου (VAS).

Εξαιρέθηκαν ασθενείς κάτω των 18 ετών με ιστορικό ένεσης στον αγκώνα κατά τις προηγούμενες 6 εβδομάδες, ή που είχαν χρησιμοποιήσει ΜΣΑΦ 1 εβδομάδα πριν από τη μελέτη.
Στους 114 ασθενείς, υπήρχαν 60 γυναίκες και 54 άνδρες, με μέση διάρκεια συμπτωμάτων 21 μηνών. Η μέση ηλικία των ασθενών ήταν 47 έτη. Το δεξί χέρι είχε επηρεαστεί σε 76 (67%) και το αριστερό χέρι σε 38 ασθενείς (33%).
Οι ασθενείς στην ενεργή ομάδα έλαβαν 1 θεραπεία την εβδομάδα των 2000 ωθήσεων στα 0,06 mJ/mm2 (Sonocur Εxtracorporeal Shock Wave Therapy System; Siemens Medical Solutions USA, Iselin, New Jersey), για 3 εβδομάδες. Η κεφαλή της συσκευής κατευθύνθηκε στο σημείο της μέγιστης  ευαισθησίας για την επικονδυλίτιδα του αγκώνα. Κατά τη διάρκεια της θεραπείας, η εστίαση του ωστικού κύματος αναπροσαρμοζόταν κάθε 200 – 400 παλμούς και κατευθύνονταν προς το πιο συμπτωματικό σημείο.
Για τους ασθενείς στην ομάδα placebo, η θεραπεία αποτελείτο από 2000 εικονικές ωθήσεις σε 0,06 mJ/mm2 αλλά με τη χρήση μιας υπερηχο- ανακλαστικής επιφάνειας μεταξύ του ασθενούς και της κεφαλής εφαρμογής του μηχανήματος.
Οι ασθενείς αξιολογήθηκαν πριν από τη θεραπεία, σε 1 εβδομάδα, 4 εβδομάδες, 8 εβδομάδες, 12 εβδομάδες, 6 μήνες και 12 μήνες από τη θεραπεία, αντίστοιχα. Η δοκιμασία Thomsen, και η αξιολόγηση της λειτουργικότητας του άνω άκρου με λειτουργική κλίμακα, χρησιμοποιήθηκαν για την αξιολόγηση όλων των ασθενών.
Πενήντα τρεις από τους 56 ασθενείς στην ενεργή ομάδα θεραπείας ολοκλήρωσαν την 12η εβδομάδα της θεραπείας. Δύο ασθενείς δεν μπορούσαν να ανεχθούν τη θεραπεία και 1 ασθενής αποσύρθηκε από τη μελέτη λόγω θρομβοπενίας.
Από τους 58 ασθενείς στην ομάδα ελέγχου, 3 ασθενείς αποσύρθηκαν από τη μελέτη προς αναζήτηση εναλλακτικής θεραπείας. Επιπλέον, 34 ασθενείς μεταπήδησαν από την ομάδα ελέγχου μετά από 12 εβδομάδες στο ενεργό πρωτόκολλο θεραπείας.
Στις 12 εβδομάδες παρατηρήθηκε μια σημαντική διαφορά (p =0. 001) μεταξύ των 2 ομάδων όσον αφορά την μείωση του πόνου που εκλυόταν μέσω της δοκιμασίας Thomsen. Στο 61% (34 ασθενείς), επιτεύχθηκε μείωση του πόνου στην ενεργή ομάδα θεραπείας σε σύγκριση με το 29% (17 ασθενείς) στην ομάδα ελέγχου.
Η συνολική εικόνα για την κατάσταση της νόσου, όπως εκτιμήθηκε από τους ασθενείς, στην ενεργή ομάδα βελτιώθηκε σημαντικά από την αρχική τιμή (70,3) στις 12 εβδομάδες (32,8), αντίστοιχα. Σε σύγκριση με τις εκτιμήσεις της ομάδας ελέγχου (66,0 στην αρχή της θεραπείας, 46,2 στις 12 εβδομάδες), η διαφορά ήταν σημαντική (p =0. 0013).
Στους 6 μήνες, μια τουλάχιστον κατά 50% μείωση του πόνου είχε διατηρηθεί σε 35 ασθενείς στην ενεργή ομάδα θεραπείας. Εκείνη την περίοδο, οι περισσότεροι από τους ασθενείς είχαν περάσει στην ενεργή ομάδα θεραπείας. Από τους 16 ασθενείς που δεν είχαν περάσει στην ενεργή ομάδα θεραπείας το 13% είχε επιτύχει μείωση κατά 50% στον πόνο.
Σε 1 έτος, από τους 46 ασθενείς ενεργού θεραπείας που αξιολογήθηκαν, 43 (93%) ανέφεραν ότι τουλάχιστον 50% μείωση του πόνου. Από τους 15 ασθενείς στην ομάδα ελέγχου που δεν είχαν περάσει στην ενεργή ομάδα και οι 15 είχαν επιτύχει κατά 50% μείωση του πόνου.
Σε αυτή τη μελέτη, η θεραπεία εξωσωματικών κρουστικών κυμάτων βρέθηκε να είναι αποτελεσματική στη θεραπεία της επικονδυλίτιδας του αγκώνα που ήταν ανθεκτική σε άλλες συντηρητικές θεραπείες.

Η ενεργητική θεραπεία οδήγησε σε σημαντική βελτίωση σε σύγκριση με την ομάδα ελέγχου αναφορικά με τη μείωση του πόνου, τη λειτουργικότητα, και την υποκειμενική εικόνα των ασθενών σχετικά με την πάθησή τους σε διάστημα 12 εβδομάδων.

Βιβλιογραφία:
Pettrone FA, McCall BR. Extracorporeal shock wave therapy without local anesthesia for chronic lateral epicondylitis. J Bone Joint Surg Am. 2005; 87(6):1297-1304.

Share
πηγή:ORTHOsupersite, μετεφρασμένο και τροποποιημένο από Δρ. Ι. Διονυσιώτη, Φυσίατρο - Ιατρό Αποκατάστασης
Εκτυπώστε το άρθρο Email This Post Post2PDF

web design

WebOlution