Η Ρευματολόγος Δρ. Αικ. Κατσαλήρα για την οσφυαλγία

Εκτυπώστε το άρθρο Email This Post
Post2PDF

Η οσφυαλγία, που είναι ο πόνος στην περιοχή της μέσης, μπορεί να έχει πολλά αίτια όπως τοπικές βλάβες-καλοήθεις ή κακοήθεις- ή πιο σπάνια μπορεί να είναι αντανάκλαση του πόνου από σπλαγχνικά όργανα ή αγγεία (π.χ. ανεύρυσμα αορτής). Τα πιο συνήθη αίτια είναι οι εκφυλιστικές βλάβες («άλατα» όπως λέγονται κοινώς, που προκαλούνται από παλιότερους τραυματισμούς, από διάφορα τοπικά αίτια ή από κληρονομική προδιάθεση). Οι εκφυλιστικές βλάβες συνήθως προκαλούν πόνο μετά από πολύωρη ακινησία (καρέκλα, πρωΐ κ.λ.π.) αλλά και στην προσπάθεια έντονης κίνησης.

πόνος στη μέση - οσφυαλγία

Φυσικοθεραπεία, διόρθωση στάσης και φάρμακα είναι συνήθως αρκετά για να περάσει το πρόβλημα. Άλλο συχνό αίτιο είναι η «δισκοπάθεια» που μπορεί να οφείλεται σε εκφύλιση του δίσκου που είναι ανάμεσα στους σπονδύλους (π.χ. λόγω τραύματος ή άλλων αιτίων) ή σε κήλη δίσκου (δισκοκήλη). Η δισκοκήλη οφείλεται σε προβολή του δίσκου προς τα έξω, εξαιτίας βλάβης στον προστατευτικό ινώδη δακτύλιο που περιβάλλει τον δίσκο, με αποτέλεσμα πίεση των νεύρων της περιοχής και έντονο πόνο κατά την προσπάθεια κίνησης. Όταν πιέζεται το ισχιακό νεύρο (το νεύρο που νευρώνει το πόδι) προκαλείται η «ισχιαλγία» που μπορεί να είναι ιδαίτερα επώδυνη. Η πλήρης ακινησία στο κρεβάτι δεν συνιστάται –εκτός από ορισμένες περιπτώσεις-και χρειάζεται αλλαγή του τρόπου ζωής. Σύμφωνα με τις οδηγίες του προσωπικού ιατρού χρειάζονται φάρμακα, συγκεκριμένη φυσικοθεραπεία ή άλλες τοπικές θεραπείες καθώς και αλλαγή του τρόπου ζωής με απώλεια βάρους, ορισμένες ασκήσεις (σύμφωνα με οδηγίες του ιατρού), αποφυγή άρσης βαρών και γενικότερη προσοχή. Για ένα μήνα τουλάχιστον μετά, ιδιαίτερη προσοχή στα βάρη και τη στάση του σώματος. Χειρουργική επέμβαση χρειάζεται σε λίγες περιπτώσεις. Κυρίως εκεί που η πίεση των νεύρων είναι επικίνδυνη (επιδεινούμενο μούδιασμα ποδιών, «πάρεση» ποδιού, απώλεια ούρων οπότε το χειρουργείο είναι επείγον) ή όταν ο πόνος είναι ιδιαίτερα έντονος και δεν υποχωρεί παρά τη συντηρητική θεραπεία. Φυσικά ο κάθε ασθενής είναι μια ιδιαίτερη περίπτωση και χρειάζεται συνεννόηση με τον γιατρό του.

Share
γράφει η Δρ. Αικ. Κατσαλήρα, Ρευματολόγος, επιστημονική συνεργάτης Εργαστηρίου Έρευνας Παθήσεων Μυοσκελετικού Συστήματος Πανεπιστημίου Αθηνών
Εκτυπώστε το άρθρο Email This Post Post2PDF

web design

WebOlution