Τι είναι η Ομοιοπαθητική και πως εφαρμόζεται

Εκτυπώστε το άρθρο Email This Post
Post2PDF

Η Ομοιοπαθητική Ιατρική είναι από τα πλέον σημαντικά γνωστικά πεδία της Συμπληρωματικής Ιατρικής. «Συμπληρωματική ιατρική» (Complementary Medicine) είναι, σύμφωνα με τον ορισμό που δίνεται στην Ευρωπαϊκή Ένωση, η θεραπευτική που μπορεί να συμπληρώσει τη Συμβατική Ιατρική (Conventional Medicine), ενώ Εναλλακτική (Alternative Medicine) αυτή που μπορεί να την αντικαταστήσει σε κάποια πεδία. Παρόλο που η ίδια θεραπευτική μπορεί να είναι Συμπληρωματική ή Εναλλακτική ανάλογα με το πλαίσιο Υγείας στο οποίο εφαρμόζεται, εντούτοις για τον χώρο της μη Συμβατικής Ιατρικής (non Conventional Medicine) έχει καθιερωθεί περισσότερο ο όρος “Συμπληρωματική Ιατρική”, ιδιαίτερα σε σχέση με τον Δημόσιο Τομέα Υγείας και μάλιστα τα ΕΣΥ, τους ακαδημαϊκούς χώρους και τους ασφαλιστικούς φορείς. Ορισμένοι τομείς της Συμπληρωματικής Ιατρικής, όπως η Ομοιοπαθητική και η Φυτοθεραπεία, υιοθετούν το περιεχόμενο και τις αρχές του Δυτικού Βιοϊατρικού Μοντέλου, έχουν ήδη ρόλο αποδεκτό και υποστηριζόμενο θεσμικά στο δημόσιο τομέα εκπαίδευσης και παροχής υπηρεσιών υγείας στην Ευρωπαϊκή Ένωση και χρησιμοποιούνται αρμονικά, συμπληρωματικά και παράλληλα με τη Συμβατική Ιατρική. 

Η Ομοιοπαθητική εφαρμόζει το «όμοιο φάρμακο»,δηλαδή αυτό το οποίο απομιμείται σε επίπεδο πληροφορίας την διαταραχή ,η οποία υπάρχει.Επειδή ακριβώς η απλή πληροφορική,και μη χημική φαρμακολογικη, φύση του «όμοιου φαρμάκου» διασφαλίζεται από την ελάχιστη(σε κλασματα του μικρογραμμαρίου) δόση,το αποτέλεσμα είναι μια διαδικασία αυτοθεραπείας.Ο αμυντικός μηχανισμός,σε επίπεδο κυτττάρου,ιστού,οργάνου ή και όλου του οργανισμού,μέσα από μια διαδικασία «μάθησης» μεσω της πιο πάνω πληροφορίας,κινείται πολύ πιο αποτελεσματικά ,συνειρμικά και στοχευμένα προς την κατεύθυνση της αποκατάστασης της διαταραχής.Η μεταφορά,βέβαια,πληροφορίας μεσω ελάχιστων συγκεντρώσεων βιολογικά ενεργών ουσιών(ορμονών,νευροδιαβιβαστών,κτλ) είναι η συνήθης διαδικασία συντονισμού των λειτουργιών στον οργανισμό.Αυτην ακριβώς την διαδικασία υιοθετεί κατά βάση και το «όμοιο φάρμακο» και γι’αυτό το λόγο η δράσης των ομοιοπαθητικών σκευασμάτων συντελείται κυρίως μέσω του συστήματος πληροφοριών του οργανισμού , δηλαδή μέσω των ενδοκρινικών, των νευροφυσιολογικών και των ανοσολογικών μηχανισμών.Εφόσον μια διαταραχή, μάλιστα,είναι αναστρέψιμη σύμφωνα με την κλασσική Παθολογία,διατηρείται ακέραια η δυνατότητα αποκατάστασης μέσω της πιο πάνω δραστριοποίησης των μηχανισμών ομοιόστασης.Απο την άλλη πλευρά,βέβαια,εφόσον μια διαταραχή εχει ήδη αποκτήσει παθοφυσιολογικά χαρακτηριστικά που εγκυμονούν  επιπλοκές,τότε η χρήση των συμβατικών χημικών φαρμάκων είναι ασφαλώς απαραίτητη και πολύτιμη.Και σε αυτή ,όμως,την περίπτωση η ταυτόχρονη χρήση ομοιοπαθητικών διευκολύνει τα μεγιστα τη δράση των συμβατικών φαρμάκων και προφυλάσσει από τυχόν παρενέργειες.Κατ’αυτό τον τρόπο η Κλινική Ομοιοπαθητική όχι μόνο δεν αντιστρατεύεται και δεν αποποιείται την Κλασσική Φαρμακολογία,αλλα τουναντίον την συμπληρώνει και την υποστηρίζει με ένα τρόπο σχεδόν ιδανικό.Γι’αυτό το λόγο και χρειάζεται αρκετές φορές σε συνθετες περιπτώσεις η συνεργασία του Ειδικού Ιατρού και του Ομοιοπαθητικού ,ο οποίος φροντίζει καταρχήν να εναρμονίζει την συμμετοχή του στο θεραπευτικό έργο του Ειδικού Ιατρού.

Η εφαρμογή της Ομοιοπαθητικής αφορά όλο το εύρος της Γενικής και Ειδικής Παθολογίας και προσφέρει το μέγιστο πλεονέκτημα ότι στερείται των παρενεργειών των χημικών φαρμάκων.Η λήψη των ομοιοπαθητικων φαρμάκων είναι ευχερής και η συμβατότητα της με την Κλασσική Θεραπευτική είναι απόλυτη,χωρίς συνέργεια ή αντενέργεια προς τα κλασσικά φάρμακα.Όμως,ο σχεδιασμός της Ομοιοπαθητικής αγωγής θα πρέπει παντοτε να γίνεται από ιατρούς με πολύ καλή γνώση της Γενικής Παθολογίας,της Παθολογικής Φυσιολογίας και Ανατομικής,παραλληλα βέβαια με πολύ καλή γνώση της Ομοιοπαθητικής και της Φυτοθεραπευτικής Φαρμακολογίας.Η τελευταία,σε τελευταία ανάλυση,συνιστά την βάση του μεγαλύτερου μέρους της Ομοιοπαθητικής Φαρμακολογίας αλλα και σημαντικού μέρους της Κλασσικής Φαρμακολογίας και συνιστα ,κατ’αυτό τον τρόπο και τον κυριότερο συνεκτικό κρίκο τους.

Share
γράφει ο Δρ. Τάσος Βαρθολομαίος, ΜD, PhD, MFHom, Ιατρός Ιστοπαθολόγος, Mετεκπαιδευμένος στην Ομοιοπαθητική και Φυτοθεραπεία
Εκτυπώστε το άρθρο Email This Post Post2PDF

web design

WebOlution