Ένας μυστηριώδης αδένας

Εκτυπώστε το άρθρο Email This Post
Post2PDF

Μπορεί να κρύβεται στα βάθη της κοιλιακής κοιλότητας και η εμφάνιση, το μέγεθος και ο ρόλος του να αποτελούν μυστήριο για τους περισσότερους ανθρώπους. Και όμως, το πάγκρεας αποδεικνύεται κυριολεκτικά ζωτικής σημασίας για δύο επιδημίες κάθε άλλο παρά άγνωστες στον πολύ κόσμο.

Το συγκεκριμένο όργανο έχει την ευθύνη της παραγωγής ινσουλίνης και άλλων ορμονών που βοηθούν στον έλεγχο του σακχάρου στο αίμα, γι’ αυτό και μια μορφή δυσλειτουργίας του προκαλεί διαβήτη, από τον οποίο υποφέρουν 23 εκατ. άνθρωποι στις ΗΠΑ.

Συγχρόνως, το γεγονός ότι παράγει συνεχώς πεπτικά υγρά για τη διάλυση της τροφής, τοποθετεί το πάγκρεας στην πρώτη γραμμή της επιδημίας παχυσαρκίας.

Οι ερευνητές έχουν ανακαλύψει ότι το πάγκρεας βοηθά στη διαμεσολάβηση μεγάλου μέρους πληροφοριών που σχετίζονται με την όρεξη και μεταφέρονται μεταξύ γαστρεντερικού συστήματος και εγκέφαλου.

Αν καταλάβουμε καλύτερα το ρόλο που διαδραματίζεται στα αισθήματα πείνας ή κορεσμού, τότε μπορεί να βρεθούμε και νέους τρόπους για να καταπολεμήσουμε την παχυσαρκία, υποστηρίζει ο Ρότζερ Α. Λίντελ της Ιατρικής Σχολής του Ντιουκ από το Πανεπιστήμιο της Βόρειας Καρολίνας.

Οι παλαιότεροι ανατόμοι γνώριζαν προφανώς την ύπαρξη του συγκεκριμένου οργάνου, οι περισσότεροι όμως δεν του έδιναν σημασία, γεγονός που αντικατοπτρίζεται και στ΄ όνομά του οργάνου.

Μεγάλο μέρος της άγνοιας που περιέβαλλε επί αιώνες το πάγκρεας οφειλόταν προφανώς σε πρακτικούς λόγους. «Ήταν πάντα δύσκολο να το μελετήσεις», εξηγεί ο Δρ Λίντελ. Κατ’ αρχάς, είναι καλά κρυμμένο. Μήκους 15-20 εκατοστών και γλιστερό στην αφή, το καφέ- κίτρινο αυτό όργανο βρίσκεται στο πίσω μέρος της κοιλιάς, στο σημείο όπου τελειώνει το στομάχι και αρχίζει το παχύ έντερο.

Πέραν του ότι είναι απρόσιτο, το πάγκρεας είναι και ιδιαιτέρως ευαίσθητο. «Αν το πειράξεις, προκαλείται αμέσως μια φλεγμονώδη αντίδραση», λέει ο κ. Λιντελ. «Το πάγκρεας ερεθίζεται πολύ πιο εύκολα από άλλα όργανα».

Οι ερευνητές συνειδητοποίησαν σταδιακά ότι διαθέτει πολλά ταλέντα, αφού έχει συγχρόνως μιαν εξωκρινή λειτουργία- εκκρίνει πεπτικά υγρά μέσω του παγκρεατικού πόρου, όπως το στήθος εκκρίνει γάλα και οι ιδρωτοποιοί αδένες εκκρίνουν ιδρώτα – και μιαν ενδοκρινή λειτουργία, παράγοντας ορμόνες και διαχέοντάς τες στο κυκλοφορικό.

Ο καρκίνος συνήθως χτυπά στην κεφαλή του παγκρέατος και φράζει το χοληδόχο πόρο. «Πρόκειται για όγκους σκληρούς σαν πέτρες», εξηγεί ο Πίτερ Ολσον, ερευνητής ογκολογίας στο Πανεπιστήμιο του Σαν Φρανσίσκο, στην Καλιφόρνια. «Είναι λευκοί, πολύ σκληροί και ινώδεις».

Ο καρκίνος στο πάγκρεας είναι σχεδόν αδύνατο να γιατρευτεί. Περίπου 34.000 Αμερικάνοι θα ανακαλύψουν ότι πάσχουν απ’ αυτόν φέτος και σχεδόν όλοι θα πεθάνουν. Οι γιατροί γνωρίζουν εδώ και καιρό ότι ένας λόγος της υψηλής θνησιμότητας οφείλεται στη θέση του οργάνου: δεν είναι εύκολο να εξετάσει κανείς το βαθιά κρυμμένο πάγκρεας για πρώιμα σημάδια κακοήθειας και όταν πια τα πρώτα συμπτώματα κάνουν την εμφάνιση τους, ο καρκίνος έχει επεκταθεί σε άλλα όργανα.

Σε έρευνα που διενεργήθηκε πρόσφατα σε γενετικά  τροποποιημένα ποντίκια και δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Science, ο Ντέιβιντ Τιούβσον από το Ινστιτούτο Ερευνών του Κέιμπριτζ στην Αγγλία περιγράφει, μαζί με την ομάδα του, μια νέα προσέγγιση για τον καρκίνο του παγκρέατος. Στόχος της, η μεγαλύτερη ευαισθητοποίηση των όγκων στα αντικαρκινικά φάρμακα. Αυτή τη στιγμή, κλινικές δοκιμές δοκιμάζουν τη νέα αυτή προσέγγιση στον άνθρωπο. Όσο για το δρα Τιούβσον, εκείνος δηλώνει «συγκρατημένα αισιόδοξος».

Share
Γράφει : Natalie Angier - Πηγή : Ελευθεροτυπία Κυριακή 27 Σεπτεμβρίου 2009, 10
Εκτυπώστε το άρθρο Email This Post Post2PDF

web design

WebOlution